Oil on Water

Ergens ver hiervandaan wacht Kuro nog altijd

Hij werd geboren zonder zijn rechterhand, net als ik. Hij is er jarenlang klein om gemaakt, net als ik. Toen sloot een nacht die zich niet als een nacht gedroeg hem op in een toren met elk boek dat de mensheid ooit heeft geschreven — en geen uitweg.

De arm die hem bevrijdt, ligt niet in zijn wereld. Hij ligt in deze. De toren is een naad tussen die twee, en er steekt maar één ding over: gevolg. Zolang aan deze kant geen hand als de zijne werkelijkheid wordt, blijft de deur dicht. Dus leest hij. Hij mediteert. Hij maakt zich klaar voor een dag die hij niet kan plannen.

Twee mannen. Eén hand. Geen van ons komt vrij voordat de ander dat doet.